Usta Veysəlin “O dünya“ romanı hadisələrin müxtəlif bədii priyomlar vasitəsilə eyni vaxtda bir neçə müstəvidə cərəyan etməsi baxımından maraqlıdır. Əsər boyu obraz və xarakterlər zorlanmadan, öz xoşlarına “dindirilir“, daxili aqressiyalarını açıb-tökür, sonda əsas ideya üzə çıxır, leytmotivə çevrilir. Xırda hislər: umu-küsü, kin-küdurət, paxıllıq, qisasçılıq… – sərf-nəzər edilməli, hər kəs uca Yaradanın şah əsəri olduğunu daima xatırlamalıdır. Usta Veysəl yaradıcılığının qayəsini, mayasını təşkil edən Yer kürəsi adlı bütöv vətən anlamı insanların Yerli kimi, bir vətənin övladları kimi mehriban, azad, firavan yaşaya biləcəyinə inam bu əsərdə də qalın xətt kimi qabarır. Güman etmək olar ki, əsər məhz bu kontrastlarıyla yaddaşlarda qalacaqdır.