Читать книгу: «Женское счастье»

© Гузель Идрисова, 2026

ISBN 978-5-0070-3762-4

Создано в интеллектуальной издательской системе Ridero

Кереш сүз

Кадерле укучым!

Синең ихтибарыңа «Хатын — кыз бәхете» дигән китап тәкъдим итәм. Бәхетне һәркем үзенчә аңлый. Кемгәдер байлык, кемгәдер бөеклек, кемгәдер зур мәхәббәт кирәк. Ә кемдер, мин сәламәт, шуңа бәхетлемен дип, көндәлек вак кына нәрсәләргә дә куанып яши. Хатын — кызларыбыз бәхетле булсыннар. Аларның йөзеннән нур сибелсә, дөнья да матур, шатлыклы, уңышлы булыр. Ә иң мөһиме, дөньялар тыныч булсын!

Иң яхшы теләкләр белән Гүзәл Идрисова.

Хатын — кызга мәдхия

Хатын — кыз — серле җан,

Ул — гаҗәеп бер чәчкә.

Тормышыбызны ямьли,

Дөньяга килмәгән тиккә.

Хатын — кыз — җир күчәре,

Алар булмаса, мөгаен,

Шар әйләнүдән туктар,

Я, киметер тизлеген.

Хатын — кыз ул кояш,

Ансыз яшәп булмыйдыр,

Томанлы көзге көннәр

Бетмәс төсле тоеладыр.

Хатын — кыз ялкынлы учак,

Карыйсы килә озак,

Эче тулы серле моң,

Ага елга сымак.

Хатын — кыз ул биек тау,

Яулап алырга кирәк.

Көчле затның идеалы,

Гаиләдә ул зур терәк.

Хатын — кыз — ел мизгеле,

Һәрберсендә бар үзенчәлек,

Ир — атлар бәхетле,

Сайларга бар мөмкинлек.

Хатын — кыз ул саф һава,

Сулап туймаслык,

Табигать уйлап тапкан

Соклангыч бер матурлык.

Хатын — кыз җиһан, аны

Аңлап бетеп булмый,

Энҗесе төптә ята,

Эзләмәсәң, табылмый.

Көчсез булса да көчле,

Түземле һәм чыдам ул,

Хатын — кыз бәллүр ваза,

Чү, ватылмасын, сак бул!

О, гүзәл зат — син мәхәббәт,

Син — наз, ләззәт.

Эх, күңел җырлый,

Булганың өчен рәхмәт!

Көчле хатын — кыз

Хатын — кызны көчсез диләр,

Ничегрәк тә көчле әле!

Ул күтәргән авырлыкны

Ир күтәрмәс, бетәр хәле.

Читтән караганда гына

Көчсез кебек тоела,

Кирәк чакта, кинәт

Икенче сулышы ачыла.

Бөек Ватан сугышында

Дөнья калды хатыннарга.

Ирләр җиңү яулады,

Корычтай тыл булганга.

Теләкләре зур булды

Җиңү көнен якынайтырга.

Кара җирне сөрделәр,

Үзләре җигелеп сабанга.

Мең дүрт йөз унсигез

Ач, ялангач, кара көн.

Ак кәгазьга язып кына

Аңлатып булмас хәлен.

Туксанынчы елларда

Ирләр каушап калды.

Тик хатыннар бирешмичә,

Дөнья йөген алга тартты.

Таш тутыргандай авыр

Сумка асып иңенә,

Чит илдән товар ташыды,

Һөҗүм итсәләр дә үзенә.

Эш тә юк, акча да,

Кирәк ашатырга гаиләне.

Тырышты, түзде,

Ныграк кысып тешләрне.

Хәзер тормыш җайланды,

Көннән көн матурлана.

Кадерлик хатыннарны,

Яшәтик саклап кына.